مخروط ناقص مشکی من

وقتی چترت ، خداست ؛ بگذار ابر سرنوشت هرچه می خواهد ببارد
مشخصات بلاگ
مخروط ناقص مشکی من

روسری می گذارم و چادر مشکی بر سر می اندازم!

این نه از اجبار است و نه ناشی از این باور که همه باید یک شکل بپوشند ، یک شکل اندیشه کنند و یک چیز ببینند .

اما چرا با چادر سر کردن آزادی ظاهری ام را محدود می کنم؟

برای اینکه زن مسلمان باید حجاب داشته باشد.

برای اینکه با آن احساس امنیت و آرامش می کنم .

برای اینکه با آن حس کامل بودن دارم .

برای اینکه در این روزگار احساس کمی متفاوت بودن دارد.

برای اینکه هیچ وقت اجازه نخواهم داد حریم بین ما شکسته شود .

برای اینکه حق دارم که پوششم را خود برگزینم .

برای اینکه چادرم را دوست دارم!

برای اینکه من با چادرم از خیلی ها آزادتر هستم!

برای اینکه چادرم نماد ارزشهای من و یک سمبل است :

نماد رهایی و نجابت ...

سمبل زن ایرانی ...

چادرمشکی من ؛ پرچم افتخار من است!

من چادر مشکی ام را با هیچی در دنیا عوض نمی کنم!

من عاشق حجابم هستم .

-----------------------------------
استفاده از مطالب این وبلاگ تنها با ذکر منبع مجاز است.

آخرین مطالب
پربیننده ترین مطالب
محبوب ترین مطالب
مطالب پربحث‌تر
چهارشنبه, ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۷، ۰۸:۲۰ ب.ظ

هدیه ای ماندگار

 

اولین چادر مشکی من یک هدیه بود !

هدیه ای ویژه به واسطه یک سفر !

چادر تو زندگی من خیلی یک دفعه ای آمد و خیلی آهسته و آرام جایش را برای همیشه در دل من باز کرد و همیشگی شد  ...

این قشنگ ترین تحول ماندگار در زندگی من و ماجرای آن از شیرین ترین خاطراتم هست ...

 

 

سال ها پیش خانواده ما شامل مادر بزرگ ، من و خواهر بزرگترم و پدر و مادر عزیزم بود.

یک خانواده کاملا معمولی چه از لحاظ باورها و اعتقادات دینی و چه از لحاظ سبک زندگی .

مادر و پدرم خیلی از لحاظ انجام فرائض و واجبات دینی به ما سخت نمی گرفتند.

اما مادر بزرگم که با ما زندگی میکرد ( مادر پدرم ) مثل خیلی از مادربزرگ ها و پدر بزرگ مذهبی تر بود و اهل نماز و روزه و مستحبات ...

آن زمان به خاطر اینکه مادرم سر کار می رفت این موضوع باعث شد که من چندین سال بیشتر اوقاتم را در کنار مادر بزرگ مهربان و مؤمنم بگذراندم و همین سبب تاثیر پذیری بیشتر من در زندگی از شخصیت و رفتار مادر بزرگم گردید.

یادم می آید در همان دوران طفولیت هنگامی که بازی می کردم در عالم بچگی چادرش را سر می کردم و ادای بزرگترها را در می آوردم و فکر می کردم که بزرگ شده ام !

هنگامی که به سن تکلیف رسیدم مادر بزرگم از من خواست که در کنارش و باهم نماز بخوانیم و یا اینکه در موقع حضور مردی نامحرم در خانه روسری سر کنم و من هم چون خیلی دوستش داشتم همیشه حرفهایش را با دل و جان گوش می کردم .

همین باعث شد که من از نه سالگی حجاب داشته باشم اما نه حجاب کامل !

سال سوم راهنمایی بودم و تقریبا سال تحصیلی به پایانش نزدیک می شد و چند هفته ای به آغاز امتحانات نهایی آخر سال مانده بود و طبق قولی که از مدت ها پیش مدیر مدرسه به بچه های سال سوم داده بود قرار بر این بود که تعدادی از بچه ها به اردوی چند روزه زیارتی مشهد مقدس جهت پابوس امام رضا (ع) بروند .

دو روز مانده به سفر وقت نمازظهر توی نمازخانه مدرسه خانم صبوری (معلم دینی و قرآن ما)  از ما خواست که آنهایی که می خواهند به این سفر بیایند برگه های رضایت نامه اردو را به امضای اولیاء خودشان برسانند و نیز به واسطه روح و جو معنوی این سفر خواهش کرد که حتما با حجاب کامل  یعنی چادرمشکی توی این اردو شرکت کنیم.

راستش من خیلی از بابت این سفر خوشحال بودم و آن را فرصتی می دانستم به جهت رفع خستگی و آمادگی برای روزهای سخت امتحان نهایی که آن روزها ضامن تعیین رشته ام در دبیرستان بود .

با شنیدن این حرف معلممان دلم هری ریخت پایین و پیش خودم گفتم تو این وقت کمی که دارم چادر مشکی از کجا بیارم ؟

توی این فکر و خیال ها بودم که رسیدم جلوی در خانه، زنگ زدم و مادرم در را باز کرد خیلی سریع رفتم داخل و کیفم را زمین نگذاشته تند تند ماجرای صحبت های خانم صبوری برای مادر تعریف کردم  و گفتم که من روی این سفر خیلی حساب کرده ام و حالا که چادر مشکی ندارم و دو روز دیگه هم باید برویم تکلیف من چی هست ؟؟

مادرم که از بی تابی من متعجب شده بود با لبخند گفت : " نگران نباش من که بلد هستم چادر بدوزم و امروز عصر می روم بازارچه و برات پارچه میخرم و تا پس فردا که بخواهی بروی چادرت را آماده اش میکنم ! "

تازه یادم افتاد که ای داد ! من چه خِنگی ام ! چادر نمازهامون را مادرم برایمان می دوخت و من بی خود نگران بودم .

فردا بعد ظهر که از مدرسه آمدم ، مادرم صدام کرد و گفت : " بیا سارا جان بالا کارت دارم ! "

رفتم بالا و مادرم گفت : " چادرت حاضر هست وقت نکردم بروم بازار اما یادم افتاد خانم جون خدا بیامرز پارسال برات یقواره پارچه چادر مشکی از بازار خریده بود که تولدت بهت کادو بده اما خدا بیامرز عمرش به دنیا نبود که کادوت را خودش بهت بده و تو صندوقش کنار گذاشته بود حالا بیا سرت کن از قدش مطمئن بشم و یک کش هم برات بدوزم که از سرت هی نیفته! "

چادرو سرم کردم و خوشبختانه بی عیب و نقص بود و کار مادرم مثل همیشه حرف نداشت.

جلوی آیینه قدری خودم را ورانداز کردم و حس کردم یک کمی از سن و سالم بزرگتر به نظر می آیم ولی با این حال چادر مشکی بهم می آمد و این اولین باری بود که چادر مشکی سر می کردم و خوب با چادر نماز سفید گلدارم فرق می کرد.

فردا عصر با قطار به سمت مشهد حرکت کردیم و شب را در قطار گذراندیم.

شب خوابی دیدم که مرا شدیدا منقلب کرد ...

تو خواب اصلا نمی دانستم در اردوی زیارتی هستم و چند سالی کوچکتر بودم و تنها در حرم امام رضا (ع) و در میان ازدحام بیش از حد زائرین به دنبال مادرم که دستش را رها کرده بودم می گشتم  و مدام به این سو و آن سو می رفتم.

ترس و اضطراب شدیدی داشتم که ناگهان مادر بزرگم را در میان جمعیت دیدم و به سویش دویدم و خود را در آغوشش انداختم و گفتم: " مامانی چه خوب که اینجایین؟ "

مادر بزرگ گفت:" دختر گلم چرا میدوی؟ بیا باهم برویم داخل حرم برای زیارت و سپس دست کرد داخل ساکی که همراهش بود و چادر مشکی را از داخل آن در آورد و گفت: " بیا عزیزم سرت کن! "

همینطور که داشتیم به سمت حرم می رفتیم ماذربزرگ ادامه داد : " سارا جان این چادر باشه سوغاتیت و دوست دارم که همیشه سرت کنی و خانم باشی. "

توی این حال و هوا بودم که دیدم مادر بزرگ کنارم نیست ، خواستم صدایش کنم که ناگهان دستی را بر پشت خورد حس کردم کسی داشت میگفت : سارا پاشو خانم میگه وقته نمازه !!

وضو گرفتم و رفتم برای نماز ... تمام سفر حرف مادر بزرگ مدام در ذهنم تکرار می شد.

همان روز تصمیم گرفتم و به خودم قول دادم که به احترام  امام رئوف و مادر بزرگ خوبم هدیه اش را با تمام وجود حفظ کنم.

احساس می کردم این با ارزشترین هدیه ای است که تا آن زمان گرفته ام و این شروع چادری شدنم بود.

وقتی از آن سفر برگشتم سعی کردم سر قولم بمانم و بدون چادر بیرون نروم اما سخت بود چون به غیر از مادر بزرگ چنین حجابی در اطرافیانم مرسوم نبود و من قصد سنت شکنی داشتم !

اوایل بی تعارف مشکل بود و حرف و حدیث های زیادی پیش آمد و من نتوانستم همه جا به عهدی که بسته بودم وفادار باشم و یک خط در میان چادر سر می کردم .

مواقعی که بدون چادر بیرون می رفتم احساس می کردم که قسمتی از وجودم همراهم نیست .

گذشت و گذشت تا به مرور زمان دید بهتری نسبت به اینکه باید حجابم کامل باشد پیدا کردم و وقتی تردید هایم که ناشی از موضعگیرهای منفی اطرافیان بود بطور کامل رفع شد با توکل به خدا تنبلی را برای همیشه کنار گذاشتم و دیگه هیچ حرفی در من تاثیر نگذاشت .

حالا دیگه در آستانه پایان هفده سالگی احساس ناخوشایند ناشی از حرف مردم و اطرافیان از نوع پوششم با یک حس آرامش و اعتماد به نفس در زندگی جایگزین شده بود .

دیگه به بعضی نگاه ها و قضاوت های نادرست اهمیتی نمی دادم چون می دانستم سنگینی و وقار چادر مشکی بعنوان یک حجاب و پوشش چیز دیگری است و هنوز که هنوزِ عاشق چادرم هستم و از خدا مهربان میخوام هیچ وقت من و چادر رو از هم جدا نکند .

 

نظرات  (۱۸)

خدا رحمت کنه مادربزرگت رو
چقدر شیرین :)
پاسخ:
سلام
ممنون عزیزم
خدا رفتگان شما را هم بیامرزد

ممنون از نگاهت (((:
ببخشید سلام یادم رفت
سلام :)
پاسخ:
علیکِ سلام
ممنون
به خدا من هم بعضی موقع ها یادم میره  (((:

لطف داری عزیزم
چه زیبا ...
خدا رحمت کنه مادربزرگتون رو .
موفق باشین
:)
پاسخ:
سلام
ممنون
زیبا خواندید

خدا رفتگان شما را هم بیامرزد
لظف دارید

((:
سلام
من اولین چادرم از حرم امام رضا اومد تولد امام جواد بود
خدا مادربزرگ رو هم بیامرزه
پاسخ:
سلام
چه خوب ((:
آلاء جون خدا رفتگان شما را هم بیامرزد

تشکر عزیزم
عاشق تحول های این شکلیم :)
یک اتفاق خوب ، شروعی باشه برای یک تصمیم جدید و جدی ...

قدرش رو بدونید ...
پاسخ:
سلام

حتماً  ((:

من هم همین حس را بعد از سال ها هنوز دارم .

ممنون از نگاهتون ، تشکر
سلام سارا بانو :)

درود بر شما و درود بر زینت مقدس حجاب ...

پاسخ:
سلام جناب قدح

ممنون از لطف همیشگیتون

(((-:
آخخخ ...
منم یادم رفت سلام کنم !
و علیکم السلام :))
پاسخ:
تو را خدا ببخشید من عادتم شده هر کدام از وبلاگ ها که می رم یک سلام اولش هست.
لطف دارید ((-:
ممنون

خلاصه میگن سلام سلامتی میاره دیگه ...

سلام
چه تحول گام به گام و و جالبی :-)
واقعا قشنگ بود
حس خوبی از خواندنش بهم دست داد :-)
پاسخ:
علیکِ سلام
ممنون از نگاهتان

باعث خوشحالیه (-:

سلام

خدا مادربزرگتون رو رحمت کنه

موفق باشید
پاسخ:
سلام

ممنون ، خدا رفتگان شما را هم قرین رحمتش کند

تشکر از لطفتون و کامنت   ((-:
چه زیبا نوشتی عزیز
خدا رحمت کنه مادر بزرگتون رو
پاسخ:
سلام
ممنون
همینطور خدا رفتگان شما را هم بیامرزد
لطف دارید
۲۷ ارديبهشت ۹۷ ، ۲۲:۳۲ یاسمن ملکوتی
اصل حجاب را فراموش نکنید
پاسخ:
سلام
؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
مگه فراموش کردم ؟
می توانید اسمی بهتر و زیباتر برای وب انتخاب کنید. مخروط ناقص مشکی چندان جالب نیست.
پاسخ:
سلام

ممنون از پیشنهادتان

ایده اسم وبلاگم از یک نوشته در یک وبلاگ دیگر به ذهنم آمد

لینک :  http://chadormeshki.blogfa.com/post-19.aspx


کمی نامتعارف هست اما فکر شده هست  ...

 اما خوشحال می شم اگه اسم هم پیشنهاد بدهید ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

    ((-:

بهتر است هم تصویر وب و هم اسم رو تغییر بدهید. خیلی بروز و زیبا نیست. به سلیقه خودتان
پیشنهاد من: پوشش مهربانی/ پوشش خدایی/ حجاب عشق/ حجاب خدایی/ و ...
پاسخ:
سلام مجدد

عکس لوگوی وبلاگ قبلی ام هست و یجورایی حس وفاداری به ابتدای شروع وبلاگ نویسیم .

اما اسم راستش این پیشنهادات خوبن اما وبلاگ من وبلاگ تبلیغ حجاب نیست

باید راجع بهش فکر کنم

باز هم تشکر

(-:
این تصویر بد نیست:
http://hijab.hayatebartar.ir/wp-content/uploads/2015/04/17123193251496097241.jpg
این هم بد نیست:

http://www.bahejab.com/category/عکس/آتلیه-ای/
http://www.bahejab.com/category/گرافیک/پوستر-گرافیک/page/3/
هدیه ای ماندگار از بهترین مطالب این وبلاگ بود
پاسخ:
(-:
ممنون
سلام
خوش به حالتون
چه سعادتی
پایدار باشید...
پاسخ:
سلام
ممنونم لطف دارید

شماهم همینطور

((-:

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">